maart302014

"Als een ui zal ik je laagjes pellen":zei hij.

Hij vergat alleen dat een ui pellen altijd gepaard gaat met tranen.

maart262014

(Ont)spiegel mij

Als je het deurtje opent
naar de achterkamer
van mijn zijn.

Volg dan de gangen
die leiden
tot het diepste van mijn ziel.

Want alleen daar huist
de schreeuwende pijn
van mijn bestaan.

Achter spiegelende wanden
breekbaar en zichtbaar
voor hen
die ook lijden.

Wachtend
op dat moment
van grote scherven.

Zodat het spiegelen
zich zo verplaatst.
En je mijn volledige zijn
zal zien.

9PM
“Je was zo direct,toch leidde je mij om.”
9PM
“Toen je kwam,wist ik al dat je weer zou gaan.
Toch hield het mij niet tegen om te voelen,
hoe het afscheid zou vergaan.”
maart242014

anticlimax

Priemende ogen
Strelende vingers
Tongen die elkaar vinden

Snellere adem
Diepere zuchten
Geluiden die de sfeer binden

Kietelende haartjes
Krassende nagels
Harde warmte die naar binnen dringt

Enkele stoten
Schokkend moment
Vloeistof die te vroeg mijn kerk in zingt

Zware torso
Zwetende parels
Zachte slapheid die mijn lichaam verlaat

Snurkende stilte
Vragend verlangen
Zaad die in mijn zoete schede van teleurstelling baadt

2PM

Numb

Geen kus
die mijn lippen meer echt raakt..

Geen aanraking
die mij meer kippenvel geeft..

Geen woord
die mij meer doet geloven..

Geen hart
die mij meer raakt..

Geen zuurstof
die mij meer doet leven..

maart92014

"Als ik je vandaag achter laat, kom je morgen dan bij mij terug?"

eigen 

5AM

Iets met gevoelens..

Is het vreemd
van iets te houden..
Wat nooit echt
van jou gehouden heeft…

Is het raar
iets te missen..
Wat jou nooit
echt gemist heeft…

Is het stom
iets niet te haten..
Wat jou
altijd gehaat heeft…

Is het niets
dat iets..
Voor mij
niet niets is…

februari242014

Metropool

Ik ben een grote oude stad.
Mijn stadswallen rijzen sterk en hoog om mij heen.
De stevige houten brug en hoge poort
maken mij voor alles en iedereen toegankelijk.

Als toerist wil je mij bezoeken.
Ik ben bekend, berucht, geliefd en excentrisch.
Je waant je door mijn gezellige straten
vol kleur, cultuur en wekenlang durende festivals.

Ik geef je het anonieme vrije gevoel
van opgaan in mijn menigte en het knusse van samenhorigheid.
Onder invloed van drank en drugs word je één met mij
en kom je klaar in poelen van een gevoel van liefde.

Je voelt herkenning en warmte
verrassing en begrip.
Ik nodig je uit om te blijven binnen mijn stadsmuren
om mij verder te ontdekken en te waarderen.

Je bekent; je voelt je al thuis en wilt je settelen in mij.
Je dwaalt nieuwsgierig verder rond en komt bij één van mijn vele onbekende steegjes.
Het begint smal maar het opent zich in een open groen, omringd door stadsmuren.
De stilte van al mijn begraafplaatsen lijkt het er te bevangen.

Het zijn mijn dagenlang durende zondagen
van poelen van stille gedachten en rust.
Daar leven ze in mijn geheime tuin
waar alleen vaste bewoners weet van hebben.

Je staat versteend, waar dagenlang de muziek schalde
klinkt je eigen adem nu als een echo over mijn vlakte.
Het lijkt een verstikkende rust
die maar enkelen zullen begrijpen en kunnen verdragen.

Ik voel dat dit moment van zoveel niets jou benauwd.
Je keert om, struikelt en maakt haast.
Je weet snel maar met moeite mijn brug te bereiken.
Aan het einde draai jij je nog één keer verward en niet begrijpend om.

De nu vriendelijke rust zwaait je gedag
en een briesje fluistert zacht en lief in je oor;
“Bedankt en tot ziens in het tegenpool van mijn Metropool”.

Pagina 1 van 1